Andoaindik konexioaren irtenbide bat ala tapoia berriro ezartzea?
Andoaineko herritarren kezka da, N-1 eta A-15 arteko konexioa hobetzeko irtenbide bezala aurkeztu den “proiektu lazo” deituak, benetan irtenbide definitiboa izango ote den. Historikoki konponbide izateko aurkeztu arren, ugari dira, hala ere, ez dela irtenbide eraginkorra trafikoarentzat, kutsaduraren arazoetarako eta hirigintza arazoetarako, Andoainek hamarkadetan jasan dituenak.
Alternatiba bat badago: “bide alternatiboa”, 2011n ezartzeko aurreikusita zegoena, baina orain badirudi ez dela bideragarria, baina parametro batzuek eguneratze bat jasan dezakete. Aukera honek ahalbidetuko luke “pasatze trafikoa” herrigunetik kanpo desbideratzea, horrela bizitzako kalitatea nabarmen hobetuz.
Ez da soilik autoak leku batetik bestera mugitzeko kontua. Hutsune handia dago herritarren zarata eta kutsaduraren murrizketan, haur ikastolek ikasten duten inguruneari eta Ubitarteko kirol klubetako kirolari premietara arriskua jartzen dioten ikastaroetan ere. Gainera, “leku liberatu” bat sortu nahi da Andoain hiri garapenarekin aurrera egiteko, espazio berde gehiago sortuz eta bizi gaitasuna hobetuz.
Segurtasuna lehentasun nagusi izan behar da. Tramo honetan 73.000 ibilgailu inguru iragazi ohi dira egunean eta Europako errepide sareko puntu beltz bat bezala ezagutzen da. Irtenbide oro, egoera honi irtenbide eraginkorra ematera behartzen du, ez arazoa luzatzeko.
Dirudienez, proiektu lazoaren aldeko apustu nagusia kostu ekonomikoa da, baina infrastrukturak ez dira soilik gutxieneko prezio batengatik erabaki behar. Zer gertatuko da, jarraian, Andoaindarren iritzitia? Hurrengo urteetan irtenbide honek funtzionatzen ez badu eta beste proiektu batetara diru publiko gehiago inbertitu behar baldin bada? Andoain irtenbide definitibo bat merezi du, hurrengo hamarkadetarako pentsatuta, eta ez tapoia berriro jartzea.